welcome to my necropolis

ชีวิตของชั้นในตอนนี้น่ะเหรอ

บางทีอาจจะดีอยู่แล้วก็เป็นได้

เพราะตอนนี้ชั้นยังไม่ต้องสูญเสียอะไรไป

เรื่องบางอย่างที่ถูกกำหนดเอาไว้

ของที่ไม่ใช่ของๆเราแล้ว

จะพยายามแค่ไหนก็คงจะไม่มีวันเอากลับมาได้อยู่ดี

แต่ถึงแม้ว่าจะคืนย้อนมา

แต่หลายๆอย่าง

ก็คงไม่มีวันเป็นเหมือนเดิมได้อีก

ชั้นเองก็ยอมรับ

ว่าอาจจะเป็นเพราะความเอาแต่ใจของตัวเอง

เลยทำให้เรื่องแย่ลงเรื่อยๆ

เป็นเพราะชั้นไม่เคยคิดถึงใจคนอื่น

สุดท้ายมันเลยกลายมาเป็นแบบนี้

เหนื่อยเหลือเกิน

กับหลายอย่างที่ผ่านเข้ามา

ไม่อยากจะทำอะไร ไม่อยากไปไหน หรือแม้แต่จะคุยกับใคร

แต่สุดท้ายก็ต้องเก็บความรู้สึกเอาไว้

ก็ทำแบบนั้นเดี๋ยวก็โดนเป็นห่วงอีก

มันน่ารำคาญนี่นะ

เราเองก็ไม่อยากใหคนอื่นมาไม่สบายใจตามไปด้วย

ตอนนี้เลยพยายามตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือดีกว่า

การหนีปัญาหาโดยการอ่านหน้งสือน่ะนะ

ดีกว่าการไปทำตัวเกเรเป็นไหนๆ

อีกอย่างเราเองก็เหลือเวลาอีกไม่มากแล้วด้วย

อีกปีเศษ

ก็จะต้องเอนทรานซ์แล้วนี่นะ

เมื่อวันพฤหัสเราไปเรียน สมศรี ด้วยอาการดีใจออกนอกหน้าไปนิด

เพราะเมื่อกลางวันสอบเลขมา

ง่ายมั่กๆๆๆๆๆๆ

จนตอนนี้เฉลยกะเพื่อนยังไม่มีผิดเลยแหละ

ปรากฏว่าเค้าให้ทำแบบทดสอบ

เค้าบอกว่า

เต็ม 10 เนี่ย

ถ้าได้ 8 -10 เตรียมเป็นหมอได้เลย

ถ้าได้  6 - 7 ก็เรียนนิติละกัน

ถ้าได้ 4 - 5 ไปเรียนประมงซะ

ถ้าได้ 2 - 3 ก็ให้ไปเรียนปราบศัตรูพืชแม่โจ้

แต่ถ้าได้1-0ล่ะก็ ไปตายซะ แล้วเกิดให่เถอะแก!!!

เด็ดมากๆ

ทำให้เราเริ่มคิดหนัก

ด้านคำนวนคงไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง

แต่ความรู้ด้านภาษานี่สิ

เข้าขั้นไอซียู อาการน่าเป้นห่วงมากๆๆๆๆๆ

เพราะเราได้แค่ 4 คะแนนน่ะจิ

ให้ไปเรียนประมงคงไม่ไหวเหมือนกัน

อยากจะแนะนำฟิคเรื่องนึงอ่ะ

เป็นคู่ยุนแจ

ออกแนวย้อนยุคหน่อยๆเราชอบดี

ถ้าสนใจ

http://my.dek-d.com/Writer/story/viewlongc.php?id=322476&chapter=1

คลิกที่ลิงค์ได้เลยค่ะ

ช่วงนี้ยุ่งมากๆได้แฮร์รี่เล่ม 7 มาเมื่อเช้าขอตัวไปอ่านก่อนเน้อ