Short Fanfiction [TMR] : Say my name.

posted on 17 Nov 2014 19:46 by gloomygirls in Fiction

Short Fanfiction – The maze runner - Say my name.

Pairing : Minho x Newt

Category : Romantic, Drama

Rate : PG-13

 

**เพลงประกอบ www.youtube.com/watch?v=Jo0UbXSH_EU

 

 

 

 

 

 

 

 

ราวกับว่าปาฏิหาริย์ในชีวิตจริงได้เกิดขึ้นตรงเบื้องหน้าของนิวท์ ร่างของเด็กหนุ่มสองคนที่วิ่งกลับมาจากวงกตนรกนั่นในตอนเช้าเป็นภาพที่นิวท์ได้แต่บอกกับตัวเองว่าหากต้องใช้โชคดีทั้งหมดในชีวิตเพื่อแลกเอาช่วงเวลานี้มาเขาก็คิดว่ามันคุ้ม

 

มินโฮ....กลับออกมาหาเขา..

 

 

 

 

 

“นิวท์ นายโอเคไหม....” เสียงอ่อนล้าเอ่ยถามอย่างห่วงใยเมื่อตนเองถูกแขนเรียวบางดึงเข้าไปกอดในทันที่ทีได้อยู่กันตามลำพัง “ไม่เป็นไรแล้ว......นิวท์...เรากลับมาแล้ว...”

 

 

 

Say my name

เรียกชื่อของเราสิมินโฮ
So I will know you're back you're here again

ทำให้เรารู้สึกทีว่านายกลับมาแล้ว กลับมายืนข้างๆเราแล้ว

 

 

 

“นายกลับมาจนได้ ปลวกเอ๊ยยย....เรานึกว่านายจะติดอยู่กับไอ้พวกโศกาในนั้นเสียแล้ว” เสียงของนิวท์สั่น การแสดงออกที่คงทำให้ดูขาดความน่าเชื่อถือหากมองในมุมของชาวทุ่งกับรองหัวหน้า – แต่ช่างมันปะไร – ตอนนี้เขาก็เป็นแค่นิวท์สำหรับมินโฮ แค่เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่เกือบสูญเสียคนสำคัญที่สุดไปตลอดกาล

 


For a while......Oh let us share

ลืมพวกเรื่องไร้สาระนั่นไปเถอะตอนนี้ชั้นว่าเราควรจะใช้มันให้เต็มที่นะ
The memories that only we can share

มาใช้ช่วงเวลาที่มีแค่เราสองคนไปกับเรื่องราวความที่จะไม่มีทางบอกใคร
Together

ด้วยกันเถอะนะ

 

 

 

 

 

“ขอโทษนะที่กลับมาช้า”

 

 

อ้อมกอดถูกคลายเมื่อคนที่อยู่ภายในช้อนท้ายทอยของอีกฝ่ายขึ้นมาประกบจูบอย่างอ่อนโยน พวกเขาสองคนจูบกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับต้องการที่จะยืนยันตัวตนของอีกฝ่ายว่าพวกเขายังคงมีกันและกัน

 

 

 

 

You touch my hand

รู้รึเปล่ามินโฮ..ในตอนที่เราจับมือกันโลกที่ถูกล้องรอบด้วยวงกตที่ชวนให้สิ้นหวังของเราใบนี้
These colors come alive

มันมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันทีเลยนะ....แค่มีนายยืนอยู่ตรงหน้าของเรา
In your heart and in your mind

นายรู้สึกอย่างที่เรารู้สึกรึเปล่ามินโฮ...เคยคิดแบบเดียวกันกับเราบ้างไหม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ภาพความทรงจำที่เคยเกิดขึ้นยังคงชัดเจนราวกับมันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน ทั้งสัมผัสอุ่นนุ่มในอ้อมแขน กลิ่นของฤดูใบไม้ผลิที่เป็นลักษณะเฉพาะตัวหรือแม้แต่ความหวานหอมของรสจูบที่ชวนให้หลงใหลไม่รู้เบื่อ

 

 .... ในวันนี้ไม่มีบททดสอบใดๆอีกต่อไปแล้ว

 

 

พวกเขาเอาชนะมันได้สำเร็จ เป็นผู้รอดชีวิตกลุ่มสุดท้ายในโลกที่แสนจะบัดซบใบนี้ มีธรรมชาติที่สวยงามแม้จะรู้ดีว่าเป็นของที่ถูกสร้างขึ้น มีอาหารเหลือเฟือ...มีเสียงหัวเราะ....มีกันและกัน

 

 

 

 

 

 

และมีเศร้าที่เข้มข้นจากหัวใจที่อาวรณ์ถึงใครบางคนที่สูญเสียไปในระหว่างทาง

 

โลกที่สวยงามแทบไม่ต่างอะไรกับภาพขาวดำเลยถ้าไม่มีนิวท์

 

 

 

 

 


I cross the borders of time

นิวท์ นายจะรู้บ้างไหมว่าเรายอมที่จะแลกทุกอย่างเพื่อข้ามกลับไปตอนนั้น
Leaving today behind to be with you again

ทุกอย่างที่มีในวันนี้เราสามารถทิ้งไปได้โดยที่ไม่เสียดายเลยสักนิดหากมันจะทำให้พวกเรา

ได้อยู่เคียงข้างกันอีกครั้ง

 

 

 

แม้จะเป็นช่วงระยะเวลาสั้นๆอย่างความฝันมินโฮก็รู้สึกยินดี นิวท์มักจะมาปรากฏตัวในห้วงคำนึงยามไร้สติของหัวหน้านักวิ่งอย่างสม่ำเสมอ มาพร้อมรอยยิ้มที่สว่างเจิดจ้าจนคนมองตาพร่าและหลั่งน้ำตาออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

มินโฮจำนิวท์ในรูปแบบที่บริสุทธิ์และงดงามอยู่เสมอมา และตลอดไป……

ไม่ว่าเขาจะเคยเห็นอะไรมาก็ตาม

 

 

 

 

 

 

Please say my name

เรียกชื่อเราให้ฟังหน่อยสิมินโฮ....เราอยากได้ยินชื่อของเราจากปากนาย
Remember who i am 

เราอยากจดจำว่าตัวเราเองเคยเป็นใครเอาไว้ให้ได้นานที่สติก่อนที่โรคร้ายจะกัดกินจนเราไม่ใช่เราคนเดิม

 

 


You will find me in the world of yesterday

ถ้านายอยากจะจำ...ขอให้นายจำช่วงเวลาดีๆในทุ่งของพวกเราเอาไว้

 

 

 

 


You drift away again

นายอยู่ตรงหน้าเราแต่มันไม่ใช่ตัวนายอีกต่อไป
Too far from where I am

นิวท์คนที่เรารู้จักได้จากไปในที่ที่ห่างไกลเสียแล้ว เหลืออยู่แต่เพียงแครงก์ที่มีรูปลักษณ์คล้ายคลึงกัน


When you ask me who I am

มันไม่ใช่นาย เพราะนายจะไม่ถามว่าเราเป็นใครอย่างแน่นอน

 

 

ปัง!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

Say my name

“นิวท์!!!!!!!!!!

 







 

THE END.

Comment

Comment:

Tweet

ฮรืออ่านแล้วปวดใจ ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ

#1 By Mail on 2015-10-26 21:34